o nas  ::  kontakt

 
Strona główna
Premiery
Zapowiedzi
Recenzje
Zwiastuny
Repertuar Kin
Imprezy
Kino Niezależne
Film Polski
Katalog Filmów
Strefa DVD
Program TV
Książki
Przegląd Prasy
 

O FILMIE

plakat

obsada
realizatorzy

recenzja:
Panna Nikt

wywiad:
Paweł Pawlikowski o swoim filmie

 
 
 

Fenomen "Głębokiego gardła"


Na ekranach kin możemy oglądać film dokumentalny „Głęboko w gardle”, którego twórcy starają się określić fenomen filmu pornograficznego „Głębokie gardło” z 1972 roku. Ta nisko budżetowa produkcja, jako pierwsza weszła do  kinowej dystrybucji, przyczyniła się do nagłego rozkwitu pornografii w kulturze masowej i była wyznacznikiem przekraczania granic moralnych i etycznych, narzuconych społeczeństwu na długo przed rewolucją seksualną.

Obecnie przemysł pornograficzny jest powszechnie uznawany za „bagno”, lecz w Ameryce lat 70 - tych wymieniano go jednym tchem z prężnie działającymi ruchami wyzwolenia kobiet, mniejszości seksualnych i etnicznych oraz innymi grupami stawiającymi opór władzy. Niektórzy, decydując się pracę w przemyśle pornograficznym , szukali sławy, niezależności albo okazji do eksperymentów, co charakteryzowało także całą kulturę masową tej dekady. Uważano również, że doświadczenie zdobyte w produkcjach pornograficznych, mogło zaowocować propozycjami ról w kinie głównego nurtu.

W 1972 roku „Jerry” Damiano, doświadczony twórca kina spod znaku X zrealizował niskobudżetowy film (25 000 doloraów) „Głębokie gardło”. W głównej roli obsadził nowo poznaną aktorkę o sugestywnym pseudonimie Linda Lovelace, która chciała zostać stewardessą zanim odkryła w sobie talent do fellatia. Damiano dokonał tego odkrycia już po rozpoczęciu zdjęć, jednak postanowił poprowadzić historię w taki sposób, aby umożliwić swojej gwieździe zaprezentowanie całemu światu wyjątkowych zdolności. Zdjęcia kręcono przez 6 dni na Florydzie. Partnerem Lovelace był asystent operatora, pochodzący z Nowego Jorku, aktor marzący o szekspirowskich rolach Harry Reems (vel Herbert Streicher). Przygoda z pornografią miała mu przynieść pieniądze, pomóc zdobyć doświadczenie i znajomości.

Producent filmu dokumentalnego „Głęboko w gardle”, Brian Grazer, przyznaje, że jego pierwsze spotkanie z „Głębokie gardło” było dość nietypowe. Dowiedział się o nim od jednej z najszczerszych i najbliższych mu osób, jego babci Sonii. Dopiero po jakimś czasie producent dowiedział się, że chodziło o pierwszy film pornograficzny, który trafił do szerokiej dystrybucji. O jego wielkiej popularności filmu zadecydowały wzmianki w programach telewizyjnych takich gwiazd jak Bob Hope i Johnny Carson. Dzięki nim setki osób, a pośród nich jego babcia Sonia, nie czuło wstydu, aby w biały dzień ustawić się w kolejce przed kinami grającymi ‘Głebokie gardło’.

Grazer po raz kolejny zetknął się z filmem Gerarda Damiano jako dwudziestolatek. Tym razem udało mu się zobaczyć film na przyjęciu kolegi, z którym pracował w studiu Warner Bros. Wiele lat później producentowi zaproponowano nakręcenie filmu o życiu Lindy Lovelace – aktorki, która wielką sławę zawdzięcza właśnie roli w klasyku kina dla dorosłych. Grazer odrzucił wtedy ten projekt, ale ponownie zainteresowała go odpowiedź na pytanie, co doprowadziło do tak nagłego rozkwitu pornografii w kulturze masowej. a w szczególności w jaki sposób „Głębokie gardło” przyczyniło się do zmian, którym podlegała kultura popularna do 2005 roku.

Sheila Nevins, prezes HBO Documentary przyznaje, że „Głęboko w gardle” miało pokazać mechanizm, według którego pewne środki ekspresji stają się celem publicznych ataków. Producentka podkreśla także historyczne tło tego fenomenu. „Wystarczy powrócić do literatury XV-wiecznej, choćby „Opowieści kanterberyjskich” Chaucera, studiować dzieła Szekspira czy freski z Pompei, aby zobaczyć, że erotyka nie uległa wielkim zmianom. Z jakiegoś jednak powodu 30 lat temu wolność seksualna była tłamszona i warto było o tym opowiedzieć. ‘Głębokie gardło’ nie było wielkim dziełem, ale miało przecież prawo zaistnieć w państwie demokratycznym.”

Popularność obrazu, który powstał przy tak skromnym budżecie i ambicjach twórców, zdziwi zapewne każdego, kto nie był świadkiem rewolucji seksualnej, przypadającej na okres po wojnie wietnamskiej. Przed pojawieniem się na szerokim ekranie, filmy erotyczne można było oglądać jedynie w podejrzanych lokalach i nie do końca oficjalnie działających salach projekcyjnych.

Recenzje w poważnych pismach takich jak Variety czy The New York Times, wzmianki w programach telewizyjnych i zainteresowanie filmem śmietanki towarzyskiej, uczyniły z „Głębokiego gardła” coś więcej niż szlagier. Film trafił na celownik polityków, dążących do oczyszczenia brudu, który zalał Amerykę w latach 80. i 90. Do sądów wpłynęły wnioski, mające na celu ograniczenie dystrybucji tego tytułu, ale także działalności całego przemysłu pornograficznego. Dystrybutorom i operatorom kin wyświetlającym „Głębokie gardło” postawiono szereg zarzutów.

Chcąc zastraszyć potencjalnych naśladowców, prokuratorzy federalni postanowili przykładnie ukarać Harry’ego Reemsa za rozpowszechnianie materiałów o nieprzyzwoitym charakterze na terenie kilku stanów (co jest o tyle absurdalne, że aktor zarobił na całym przedsięwzięciu 250 dolarów i trudno przypisać mu odpowiedzialność za treść i dystrybucję filmu). Protest grup broniących praw obywatelskich oraz gwiazd Hollywood, takich jak Warren Beaty i Jack Nicholson, po ogłoszeniu wyroku skazującego Reemsa w 1976 roku, doprowadził do unieważnienia decyzji sądu.

Jednym z największych sekretów „Głębokiego gardła” są losy 600 milionów dolarów dochodu, który przyniosła dystrybucja filmu. Przy finansowym wsparciu osób powiązanych ze światem przestępczym, obraz nie trafił do tradycyjnej dystrybucji, kontrolowanej przez hollywoodzkie studia. Był dostarczany do kin przez kurierów, którzy następnie zgłaszali się po zyski z wynajmu kopii. Nic zatem dziwnego, że brak jest jakichkolwiek rachunków na przepływ gotówki. Pewne jest natomiast, że ani cent nie trafił do reżysera ani któregokolwiek członka ekipy „Głębokiego gardła”.


DAR

 

 

Strona główna • Premiery • Zapowiedzi • Recenzje • Zwiastuny • Repertuar Kin • Imprezy • Kino Niezależne • Film Polski • Katalog Filmów  Strefa DVD • Program TV  Książki • Przegląd Prasy 
 O SERWISIE • KONTAKT • REKLAMA • Nota prawna • Agencja ACORDEON

Wszelkie prawa zastrzeżone. Copyring © ACORDEON Agencja Artystyczna